Zandcementvloeren
Het bericht dat de Arbeidsinspectie in beginsel geen zandcementvloeren meer toestaat heeft een grote schok teweeggebracht.
Bestellingen van machines worden geannuleerd, bestekken gewijzigd en vloerenbedrijven vrezen voor hun toekomst. De reacties uit de branche zijn emotioneel, boos en zelfs achterdochtig. Zijn ze gek geworden? Spannen de inspecteurs samen met de leveranciers van anhydriet gietvloeren? Volgens velen is het vloerensmeren niet zwaarder dan andere beroepen in de bouw. Ruim twee derde van de gebouwen in Nederland wordt uitgevoerd met dekvloeren van zandcement. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat de zandcementvloer zou verdwijnen. Hij vormt namelijk een betaalbare en praktische oplossing voor het op hoogte brengen en egaliseren van de vloer. Het leggen van zandcementvloeren is een traditie. Opdrachtgevers waarderen de zandcementvloer. Vloerenleggers kunnen terecht trots zijn op hun vak. Zij leveren een nuttige bijdrage aan de samenleving. De meeste mensen wonen en werken op een zandcementvloer, zonder dat zij het zich realiseren. Deze werkwijze wordt ruw verstoord door de Arbeidsinspectie. Zij baseert zich niet op technische overwegingen, niet op de economie, zelfs niet op het sparen van het milieu, maar alleen op het feit dat het op de knieën met een rei trekken van de specie zwaar werk is. Het leggen van zandcementvloeren brengt een risico voor de gezondheid met zich mee. De inspectie is van mening dat het ophogen en egaliseren van vloeren met minder risico uitgevoerd kan worden door toepassing van gietvloeren. Die zouden technisch en economisch gelijkwaardig zijn aan de zandcementvloer. Daarover valt te twisten. De branche en de inspectie zijn aan het touwtrekken over de zandcementvloer. De Arbeidsinspectie heeft een forse ruk aan het touw gegeven, zodat de branche een stuk moet opschuiven. Of dat terecht is valt te bezien. In de praktijk ligt de waarheid doorgaans in het midden.
Bron: Cobouw